Wizyta w Normandii

W 2005 r. obejrzałem po raz pierwszy film „Szeregowiec Ryan”. Od tego momentu zawsze marzyłem o tym, aby zobaczyć słynną plażę Omaha. Moje marzenia po latach spełniło się dzięki Łukaszowi, który od lat prowadzi wyprawy po polach bitewnych II wojny światowej. Przede wszystkim chce podkreślić, że jestem zawodowym historykiem i miałem okazję poczytać sporo książek o walce w Normandii.Jechałem tam z pewną „moją” wizją i byłem ciekawy jak wygląda opowieść Łukasza. Przede wszystkim – jest to naprawdę wyprawa, gdzie CZUJESZ klimat tych walk. Czujesz to, że prowadzący ma pasję, którą chce ci przekazać. Do dziś pamiętam te ciekawe opowieści w naszych vanach, gdzie jadąc na pola bitew, Łukasz dzielił się z nami historią zarówno tą wielką, ale również osobistą, pojedynczych żołnierzy.

Przed dotarciem na pole bitwy/muzeum Łukasz wprowadzał nas w klimat danej akcji. Jest to zarówno opowieść słowna, ale także graficzna poprzez wysłanie materiałów na komórki. Dzięki temu możemy zobaczyć jak dany żołnierz czy stanowisko bojowe wyglądało. Dalsza opowieść prowadzącego jest kontynuowana już na miejscu, podczas spacerów po polach bitewnych czy ekspozycjach muzealnych, również z wykorzystaniem zdjęć, grafik czy map.Wyprawa do Normandii zmienia myślenie na temat tego co przeczytałeś, zobaczyłeś czy wysłuchałeś. Gdy kroczysz po mrocznym niemieckim cmentarzu, dotykasz piasku na plaży Omaha czy przechodzisz się pod „Moście Pegaza” to już nigdy nie będziesz taki sam.

Wyjazd z Łukaszem to przeżycie niesamowite. Organizacja jest bardzo dobra. Codzienne odprawy, jasno wytoczone zasady, ale chyba największą zaletą jest to, że jest CZAS. Czas na zadumę, refleksje, odpoczynek. Owszem, punktów zwiedza się dużo i niekiedy pod koniec dnia kolejne muzueum było dla mnie za dużo, bo cię to nieco przytłacza. Ale przychodzi kolejny dzień i jest coś nowego. W przypadku Normandii mogę powiedzieć, że operuje się na małym terenie, ale on niezwykle się zmienia w ciągu paru kilometrów. Co innego plaże, a co innego w głębi lądu.

Z kwestii formalnych są one proste i konkretne, biurokracji jest mało. Cenowo za taki kompleks usług jest również bardzo dobrze. Nie mogę także wspomnieć o małych grupach uczestników. Było nas w kwietniu tak 16 osób, podzielonych na dwa vany. Dzięki temu można było pogadać z ludźmi, którzy podzielają twoje pasje. Rozmowy w trasie czy potem na kwaterze, mają klimat. Niech najlepszą rekomendacją wyprawy organizowanych przez Łukasza będzie to, że czekam na harmonogram wypraw na 2025 r.